Het verhaal van de
Plek
Al sinds 1951
Deze kapel heeft al heel wat meegemaakt. Ze werd in 1951 gebouwd, midden in de Biesboschpolder, en twee jaar later kwam de watersnoodramp. Ze hield stand, en als je goed kijkt, zie je de sporen nog steeds.
Toen de Noordwaard werd ontpolderd, zou de kapel eigenlijk gesloopt worden. Wat ons betreft bleef het pand behouden. We hebben er jarenlang voor geknokt, en het is gelukt. Wonen konden we er niet meer, maar de kapel bleef staan, en daarmee ook een stukje geschiedenis van de polder.
Van godshuis naar kunsthuis
In 2004 kochten we de voormalige kapel en trokken we er met ons gezin in. We maakten er ons thuis van, maar ook het atelier van beeldend kunstenaar Ruud Visser. Een plek waar wonen, werken en creëren vanzelf in elkaar overliepen. Waar ruimte was voor kunst, spel, experiment en het dagelijks leven.
Ruud gaf de kapel door de jaren heen steeds verder vorm. Met zijn handen, materialen en verbeeldingskracht veranderde hij de ruimtes en ontstonden bijzondere plekken en kunstwerken. Wat begon als een woonhuis en atelier groeide langzaam uit tot een levend kunstwerk. Een plek die nooit helemaal af was en steeds weer veranderde.
In 2015 moesten we door de ontpoldering van de Noordwaard ons thuis achterlaten. Daarmee kwam een einde aan elf jaar wonen en leven op deze bijzondere plek. Maar we namen geen afscheid van de kapel. Wat we er samen hadden opgebouwd, bleef bestaan.
Vandaag is de kapel nog altijd onze artistieke basis en de thuisbasis van atelier BRUUD. We blijven de plek vormgeven, met dezelfde liefde voor kunst, ambacht en verbeelding. Inmiddels delen we haar ook met anderen, voor bijzondere ontmoetingen en momenten samen. Met de komst van Casa Bies en Casa Bosch krijgt de plek er een nieuwe bestemming bij: een plek waar je niet alleen kunt samenkomen, maar ook een paar dagen kunt verblijven.
Een levend kunstwerk dat nooit af is
Het landschap eromheen
Het verhaal van de Biesbosch begint eigenlijk met een ramp: de Sint-Elisabethsvloed van 1421. Hele dorpen en akkers verdwenen onder water. Daarvoor in de plaats kwam een wild landschap van kreken, platen en wilgenbossen, gevormd door eb en vloed.
In de eeuwen daarna werd een deel weer drooggelegd. Zo ontstond ook de Noordwaard, waar in 1951 de kapel werd gebouwd.
En in 2015 ging het landschap weer op de schop. Voor Ruimte voor de Rivier werd een groot deel van de Noordwaard ontpolderd, zodat de rivier bij hoog water meer ruimte heeft.
De kapel bleef gewoon staan, in een van de kleine, laaggelegen polders. Ze is een van de weinige gebouwen die er nog zijn. Een baken dat je laat zien hoe het hier ooit was.
De plek, nu
Sinds 2023 is de kapel het thuis van Zo’ndag Werkendam: een plek om elkaar te ontmoeten, iets te maken of gewoon samen een mooi moment te hebben. En het is nog altijd de thuisbasis van BRUUD, waar kunst en ambacht samenkomen.
En nu komt er iets nieuws bij: Casa Bies en Casa Bosch. Vanaf 2027 kun je hier ook blijven slapen, midden in de Biesbosch.
De plek blijft dus veranderen. Maar eigen blijft ze altijd.